Bugün 2026’nın 2 Şubat’ı. Masamda oturmuş, dışarıdaki gri havaya bakarken, aklıma yine teknoloji geldi. Ne tuhaf, değil mi? Eskiden teknoloji deyince aklımıza sadece kocaman bilgisayarlar, sonra akıllı telefonlar gelirdi. Şimdi ise hayatımızın her köşesine sızmış durumda. Ama sızmaktan öte, bazen…
Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, şu an 2026’nın ocak ayının son günlerindeyiz, teknoloji adeta ışık hızında koşuyor. Özellikle yapay zeka konusu, her gün yeni bir gelişmeyle karşımıza çıkıyor. Ama gelin görün ki, bu devasa AI modelleri, çoğu zaman tek bir…
Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, her geçen gün daha da “akıllanan” bir dünyada yaşıyoruz. Evdeki robot süpürgeden cebimizdeki telefona kadar her şey birbiriyle konuşuyor, veri üretiyor. Peki ya yaşadığımız şehirler? Hani şu altında binlerce kilometrelik boru hatları, kablolar, yollar, köprüler…
Şu an masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle dışarıyı seyrederken düşünüyorum… Yaşadığımız çağda verinin ne kadar kıymetli olduğunu hepimiz biliyoruz, değil mi? Ama bir yandan da o kadar çok veri üretiyoruz ki, bazen gerçekten önemli olan bilgiyi o devasa yığınların içinde…
Düşünsenize, telefonunuzdaki klavye, ortamın ışığına göre değil, sizin o anki ruh halinize göre renk değiştirse? Ya da sabah koşunuzda dinlediğiniz podcast, nabzınız hızlandığında size özel motive edici bir parça çalsa, sonra yavaşladığınızda sakin bir melodiye geçiş yapsa? İşte tam da…
Düşünsenize, telefonunuzdaki bir uygulama, ses tonunuzdan veya yazdığınız mesajın ruh halinden yorgun olduğunuzu anlayıp size dinlenmenizi önerse… Ya da otomobiliniz, trafikteki gerginliğinizi fark edip sakinleştirici bir müzik açsa? Bu, bilim kurgu gibi dursa da, aslında bugün konuştuğumuz, hatta bir kısmını…
Tamam, kabul edelim, “robot” deyince aklımıza ya bilim kurgu filmlerindeki C-3PO benzeri insanımsı varlıklar ya da Terminator gibi daha korkutucu figürler geliyor. Ya da en iyi ihtimalle, kocaman, ağır sanayi kollarının fabrikalarda kaynak yaptığı devasa makineler… Eskiden öyleydi belki. Ama…
Bugün, 7 Ocak 2026. Elimde yine o klasik, buharı tüten kahve bardağı yok ama bilgisayarımın başında oturmuş, geleceğin ufuklarına bakarken bir yandan da klavyede parmaklarım dans ediyor. Eskiden “yapay zeka” denince aklımıza hemen o devasa sunucular, bulut sistemleri gelirdi, değil…
Şimdi bir düşünün. Henüz aklınızdan bile geçirmeden, teknoloji sizin ne istediğinizi bilseydi nasıl olurdu? Sabah alarmınız çalmadan favori kahveniz demlenmiş, yola çıkmadan trafik durumuna göre alternatif rotalar çoktan ayarlanmış… Kulağa bilim kurgu gibi geliyor değil mi? İşte tam da bu…
Bugün 2025’in son günlerine yaklaşırken, teknolojinin hayatımıza dokunmadığı bir alan neredeyse kalmadı. Peki ya o en kritik alanlardan biri: sağlığımız, hastalıklarla mücadelemiz? Düşünsenize, bir ilacın piyasaya çıkması ortalama 10-15 yıl sürüyor ve milyarlarca dolara mal oluyor. Bu devasa zaman ve…