Bugün 18 Haziran 2026. Şöyle masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle bir yandan dışarıdaki bahar havasına bakıyorum, bir yandan da teknoloji dünyasındaki son gelişmeleri tarıyorum. Hani bazen düşündürüyor beni, daha dün gibiydi OLED ekranların o “vay be!” dedirten canlı renkleriyle tanışmamız,…
Dijital dünyada her adımımız bir iz bırakıyor, değil mi? Hesap açarken, bir hizmet kullanırken, hatta sadece gezinirken bile. Hepimiz, bir yandan teknolojinin o müthiş nimetlerinden faydalanmak isterken, diğer yandan da her adımımızın izlendiği, her verimizin paylaşıldığı hissinden rahatsız oluyoruz. Peki…
Hatırlar mısınız bilmem, hani okulda, ya da ilk kez bir oyun motoruna daldığımızda… 3D modelleme işi, sanki bambaşka bir dünyanın dili gibiydi. Karmaşık yazılımlar, saatler süren poligon çizimleri, doku kaplamaları… Düşününce bile yoruluyordum valla. Ama şimdi, kapımızda öyle bir teknoloji…
Şu an masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle dışarıyı seyrederken düşünüyorum… Yaşadığımız çağda verinin ne kadar kıymetli olduğunu hepimiz biliyoruz, değil mi? Ama bir yandan da o kadar çok veri üretiyoruz ki, bazen gerçekten önemli olan bilgiyi o devasa yığınların içinde…