Bugün 13 Mayıs 2026. Sabahın erken saatleri, penceremden dışarıya bakıyorum… Her zamanki gibi trafik akıyor, daha doğrusu akmaya çalışıyor. İşte tam da bu anlarda, aklıma hep şu soru takılıyor: Acaba gelecekte de böyle mi olacak? Yoksa filmlerde gördüğümüz o uçan…
Şöyle 2026’nın 1 Nisan’ına gelmişiz… Zaman nasıl da akıp gidiyor, değil mi? Gerçekten inanılmaz. Sanki daha dün gibi, “yeni nesil teknolojiler geliyor!” diye konuşuyorduk, şimdi bir bakıyorum o “yeni nesil” dediğimiz şeyler, hayatımızın tam göbeğine oturmuş bile. Geçenlerde kafamda dönüp…
Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, her geçen gün daha da “akıllanan” bir dünyada yaşıyoruz. Evdeki robot süpürgeden cebimizdeki telefona kadar her şey birbiriyle konuşuyor, veri üretiyor. Peki ya yaşadığımız şehirler? Hani şu altında binlerce kilometrelik boru hatları, kablolar, yollar, köprüler…
Düşünün bir, elimizdeki o kahve makinesinden tutun da koca bir şehre kadar, her şeyin birebir çalışan, yaşayan bir sanal kopyası var. Ve o kopya, gerçeği sadece yansıtmıyor, aynı zamanda yönetebiliyor, geleceğini tahmin edebiliyor. İşte dijital ikizler tam da bunu vadediyor:…