Bugün 13 Haziran 2026. Şöyle bir masamda oturmuş, elimde dumanı tüten kahvemle pencereden dışarı bakarken, aklıma yine o bitmek bilmeyen “gerçeklik” tartışması takıldı. Eskiden “gözümle gördüm” derdik, ya şimdi? Bir videoya, bir fotoğrafa bakıp “bu gerçek mi” diye sormadan edemediğimiz…
Bugün 2026’nın 25 Mayıs’ı… Hava tam yaz havası olmaya yüz tutmuşken, ben de şöyle bilgisayarımın başına geçip, elimde ılık bir çay, son zamanlarda zihnimi kurcalayan bir konuya dalmak istedim. Hani şu, “verilerimiz nerede?”, “kimin elinde?” diye sürekli dönüp duran sorular…
Hani şu her şeyin birbirine bağlandığı, “tık” diye halledildiği bir gelecek hayal ederiz ya… İşte o gelecek, aslında çoktan kapımızda. Ama bu büyüyü yapan şey ne? Çoğu zaman farkında bile olmadığımız, birbiriyle uyumlu çalışan dev bir dijital omurga: Dijital Kamu…
Dijital dünyada her adımımız bir iz bırakıyor, değil mi? Hesap açarken, bir hizmet kullanırken, hatta sadece gezinirken bile. Hepimiz, bir yandan teknolojinin o müthiş nimetlerinden faydalanmak isterken, diğer yandan da her adımımızın izlendiği, her verimizin paylaşıldığı hissinden rahatsız oluyoruz. Peki…
Şu an masamda oturmuş, elimde o klasik, dumanı tüten kahve bardağı yok. Aslında ne kahve var ne de masa. Ama düşüncelerim var, hem de bir sürü. Bugün 20 Aralık 2025 ve kafamda dönüp duran bir konu var: Kendi dijital kopyamızı…