Şöyle masamda oturmuş, dışarıdaki baharın hafiften kendini hissettirdiği bu 18 Nisan 2026 gününde, yine aklıma teknolojiyle ilgili bir şeyler takıldı. Hani şu yapay zeka var ya, hayatımızın her yerine sızmaya başladı iyice. Ama bu zekayı besleyen ne? Tabii ki veri.…
Şu an 2026’nın ocak ayının son günlerindeyiz. Masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle dışarıdaki hafif gri havaya bakarken, aklıma yine dönüp dolaşıp teknoloji ve hayatımızı nasıl şekillendirdiği geliyor. Özellikle de şu eğitim konusu… Çocukluğumuzdaki o tek tip, herkese aynı müfredatı dayatan…
Şöyle bir etrafınıza bakın, gördüğünüz her şey bir malzemeden yapılmış, değil mi? Telefonunuzun ekranından tutun da, giydiğiniz kıyafetlere, hatta oturduğunuz sandalyeye kadar… Peki, bu malzemeleri nasıl buluyoruz, nasıl geliştiriyoruz dersiniz? Yıllarca süren denemeler, yanılmalar, bazen şans eseri keşifler… Ama artık…
Hepimiz biliyoruz, veri her şey. Günümüz dünyasında “veri” kelimesini duymadan geçirdiğimiz gün yok gibi. Ama bazen o çok kıymetli veriye ulaşmak, hele de hassas konular söz konusu olduğunda, imkansıza yakın olabiliyor. Ya da elimizde yeterince veri olmayabiliyor, ya da olan…
Dur bir düşüneyim… Bugünlerde yapay zekanın hayatımıza ne kadar da girdiğini görmek aslında şaşırtıcı değil, değil mi? Karşımıza bir öneri motoru olarak çıkıyor, kredi başvurumuzu değerlendiriyor, hatta belki bir doktorun teşhisine yardımcı oluyor. Ama hiç düşündünüz mü, o akıllı sistemler…