Bugün 2026’nın 8 Nisan’ı. Bahar yüzünü iyice göstermeye başladı, hava mis gibi… Masamda oturmuş, demli çayımı yudumlarken, bir süredir aklımda dönüp duran bir konuyu masaya yatırmak istedim: Nöromorfik hesaplama. Biliyor musunuz, bu teknoloji, bilgisayarların çalışma prensibini kökten değiştirebilecek, hatta onlara…
Dijital dünyada her adımımız bir iz bırakıyor, değil mi? Hesap açarken, bir hizmet kullanırken, hatta sadece gezinirken bile. Hepimiz, bir yandan teknolojinin o müthiş nimetlerinden faydalanmak isterken, diğer yandan da her adımımızın izlendiği, her verimizin paylaşıldığı hissinden rahatsız oluyoruz. Peki…
Şöyle 2026’nın 1 Nisan’ına gelmişiz… Zaman nasıl da akıp gidiyor, değil mi? Gerçekten inanılmaz. Sanki daha dün gibi, “yeni nesil teknolojiler geliyor!” diye konuşuyorduk, şimdi bir bakıyorum o “yeni nesil” dediğimiz şeyler, hayatımızın tam göbeğine oturmuş bile. Geçenlerde kafamda dönüp…
Bugünlerde teknoloji dünyasında öyle hızlı bir akış var ki, bazen insanın başı dönüyor. Hele bir de “merkeziyetsiz” kelimesini duymaya başladıkça, sanki her şey yeniden tanımlanıyor gibi. Blockchain’i, kripto parayı falan duymuşuzdur illaki. Ama bu “merkeziyetsiz” mevzusu sadece dijital parayla, sanal…
Bugün 2026’nın 28 Mart’ı. Şöyle masamda, elimde demli bir çay, dışarıdaki bahar havası kapıdan usul usul içeri süzülürken, benim zihnim yine dijital dünyanın derinliklerinde dolaşıyor. Hani o her gün kullandığımız, ama varlığını bile pek düşünmediğimiz şeyler var ya… İşte onlardan…
Bugünün tarihi 2026-03-25. Şöyle masamda oturmuş, elimde sıcak bir çay, dışarıdaki baharın müjdecisi hafif rüzgarla birlikte, aklım yine teknolojinin nasıl sürekli şekil değiştirdiğinde. Dijital dünya o kadar hızlı evriliyor ki, dün ‘çok iyi’ dediğimiz bir çözüm, bugün ‘acaba daha iyisi…
Bugün 21 Mart 2026. Şöyle masamda, dışarıdaki bahar havasının tatlı serinliğini hissederken, aklıma yine bir şeyler takıldı. Hani şu “otomobil” dediğimiz, dört tekerlekli, motorlu aletler var ya… Eskiden sadece “gitmek” içindi sanki. Ama şimdi? Şimdi bambaşka bir şey oluyor. Sanki…
Bugünün tarihi 2026-03-18. Masamın başına oturduğumda, elimde sıcacık kahvemle dışarıdaki hafif bahar esintisine baktım. Teknolojinin hızı inanılmaz değil mi? Daha dün gibi hatırlıyorum, “dokunmatik ekran” dediğimizde lüks bir özellikti; şimdi her yer onlarla dolu. Ama bazen düşünüyorum, sadece görmek ve…
Hatırlar mısınız bilmem, hani okulda, ya da ilk kez bir oyun motoruna daldığımızda… 3D modelleme işi, sanki bambaşka bir dünyanın dili gibiydi. Karmaşık yazılımlar, saatler süren poligon çizimleri, doku kaplamaları… Düşününce bile yoruluyordum valla. Ama şimdi, kapımızda öyle bir teknoloji…
Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, her yer akıllı cihazlarla dolu. Akıllı lambalar, termostatlar, güvenlik kameraları… Ama işin garip yanı, hepsi kendi kafasına göre takılıyor. Biriyle konuşunca diğeri anlamıyor, aynı marka olmazsa zaten hiç şansın yok. İşte tam bu noktada, sanki…