Hatırlar mısınız bilmem, hani okulda, ya da ilk kez bir oyun motoruna daldığımızda… 3D modelleme işi, sanki bambaşka bir dünyanın dili gibiydi. Karmaşık yazılımlar, saatler süren poligon çizimleri, doku kaplamaları… Düşününce bile yoruluyordum valla. Ama şimdi, kapımızda öyle bir teknoloji…
Bugün 25 Şubat 2026. Şöyle bir oturdum masamın başına, dışarıda hava pek bir güzel, içimi ısıtan bir güneş var. Elimde demli bir çay… Bazen dalıp gidiyorum, teknoloji dünyası ne de çabuk değişiyor diye. Daha dün gibi, “yapay zeka” deyince aklımıza…
Şu an masamda, bilgisayar ekranına bakarken, kafamda dönüp duran tek bir şey var: Yaratıcılığın sınırları. 2025’in sonuna yaklaştık, takvimler 22 Aralık’ı gösteriyor ve teknoloji o kadar hızlı ilerliyor ki, bazen insanın nefesi kesiliyor. Özellikle de görsel dünyalara olan tutkumuz düşünüldüğünde,…
Hatırlıyor musunuz, bir zamanlar yapay zeka denince aklımıza sadece bir şeyleri analiz eden, soru cevaplayan veya bize içerik öneren sistemler gelirdi? “Siri hava nasıl?” veya “Netflix’te bana ne önerirsin?” gibi… İşte o günler artık yavaş yavaş geride kalıyor sanki. Çünkü…