Bugün 2026’nın 30 Mart’ı… Masamda, demli çayımı yudumlarken, aklıma yine o eski bilim kurgu filmleri geldi. Hani şu, bilgisayarların bizim yerimize her şeyi hallettiği, hatta düşüncelerimizi bile okuduğu filmler… Şaka değil, bu senaryo, “Kişisel Otonom Yapay Zeka Ajanları” ile düşündüğümüzden…
Hani bazen filmlerde falan görürüz ya, o parmağını sallayarak ekranları havada kontrol eden, gözlüğünden geçip giden verilerle adeta bir süper kahraman gibi iş yapan insanları… İşte o sahneler, öyle uzak bir hayal değil artık. Artırılmış Gerçeklik (AR), yani gerçek dünyamızı…
Bugün 23 Şubat 2026. Şöyle bir masamda oturmuş, dışarıdaki hafif şubat güneşinin içeri süzülen ışıklarına bakarken, aklıma yine o bitmek bilmeyen ‘gelecek’ kavramı geldi. Hani derler ya, teknoloji hiç durmuyor diye, işte bu ara en çok heyecanlandığım konulardan biri de…
Bugün 14 Şubat 2026. Pencereden dışarı bakıyorum, hava kapalı ve sanki beynimdeki o sonsuz ‘yapılacaklar’ listesi gibi gri. Hepimizin modern hayatın içinde birer jonglör gibi hissettiği kesin; e-postalar, bildirimler, haberler, sosyal medya, iş, kişisel sorumluluklar… Bu dijital çağın getirdiği bilgi…