Bugün 18 Haziran 2026. Şöyle masamda, elimde sıcak bir kahve, pencereden dışarı bakarken aklıma yine şu sürekli koşan teknoloji dünyası geldi. Her gün bambaşka bir gelişme, yeni bir kavram… Ama biliyor musunuz, bazı gelişmeler var ki arka planda sessiz sedasız,…
Bugün 13 Haziran 2026. Şöyle bir masamda oturmuş, elimde dumanı tüten kahvemle pencereden dışarı bakarken, aklıma yine o bitmek bilmeyen “gerçeklik” tartışması takıldı. Eskiden “gözümle gördüm” derdik, ya şimdi? Bir videoya, bir fotoğrafa bakıp “bu gerçek mi” diye sormadan edemediğimiz…
Bugünlerde elimizde kahve, ekrana bakarken önümüze düşen ‘yapay zeka’ haberleri artık günlük rutinin bir parçası oldu. Hepimiz o büyük, tekil zekaların peşindeyiz sanki. Ama durun bir saniye, ya asıl güç tekil olanda değil de, küçük parçaların bir araya gelmesinde saklıysa?…
Bugün 6 Mayıs 2026. Şöyle masamın başında, elimde buharda tüten bir çay… Dışarıda hafif bir bahar esintisi var, pencereden içeri süzülen güneş insanın içini ısıtıyor. Böyle sakin anlarda aklıma hep şu geliyor: Teknoloji ne kadar da hızlı, sessiz sedasız ama…
Şimdi durup bir düşünün… Elimizdeki o tuşlu kumandalar, klavyeler, hatta dokunmatik ekranlar bir gün mazide kalabilir mi? Peki ya cihazlarımızı sadece düşünerek, odaklanarak kontrol ettiğimiz bir dünya? Bu, daha düne kadar sıkı bir bilim kurgu fantezisi gibi geliyordu, değil mi?…
Şöyle masamda oturmuş, dışarıdaki baharın hafiften kendini hissettirdiği bu 18 Nisan 2026 gününde, yine aklıma teknolojiyle ilgili bir şeyler takıldı. Hani şu yapay zeka var ya, hayatımızın her yerine sızmaya başladı iyice. Ama bu zekayı besleyen ne? Tabii ki veri.…
Bugün 2026’nın 8 Nisan’ı. Bahar yüzünü iyice göstermeye başladı, hava mis gibi… Masamda oturmuş, demli çayımı yudumlarken, bir süredir aklımda dönüp duran bir konuyu masaya yatırmak istedim: Nöromorfik hesaplama. Biliyor musunuz, bu teknoloji, bilgisayarların çalışma prensibini kökten değiştirebilecek, hatta onlara…
Bugün 2026’nın 6 Nisan’ı. Bahar yavaş yavaş kendini hissettirse de, hava hala hafif serin. Masamda oturmuş, elimde bir kahve, pencereden dışarı bakarken aklıma bir şey takıldı. Geçen hafta buzdolabım aniden bozuldu, biliyor musunuz? Tam da pazar alışverişi yapmışım, bütün sebzeler,…
Şöyle 2026’nın 1 Nisan’ına gelmişiz… Zaman nasıl da akıp gidiyor, değil mi? Gerçekten inanılmaz. Sanki daha dün gibi, “yeni nesil teknolojiler geliyor!” diye konuşuyorduk, şimdi bir bakıyorum o “yeni nesil” dediğimiz şeyler, hayatımızın tam göbeğine oturmuş bile. Geçenlerde kafamda dönüp…
Hatırlar mısınız bilmem, hani okulda, ya da ilk kez bir oyun motoruna daldığımızda… 3D modelleme işi, sanki bambaşka bir dünyanın dili gibiydi. Karmaşık yazılımlar, saatler süren poligon çizimleri, doku kaplamaları… Düşününce bile yoruluyordum valla. Ama şimdi, kapımızda öyle bir teknoloji…