Bugün 14 Şubat 2026. Pencereden dışarı bakıyorum, hava kapalı ve sanki beynimdeki o sonsuz ‘yapılacaklar’ listesi gibi gri. Hepimizin modern hayatın içinde birer jonglör gibi hissettiği kesin; e-postalar, bildirimler, haberler, sosyal medya, iş, kişisel sorumluluklar… Bu dijital çağın getirdiği bilgi…
Bugün 9 Şubat 2026. Masamın başına oturdum, elimde ılık bir çay var. Dışarıda gri bir hava, ama içimde bir yandan teknolojiye dair hep o çocuksu merak. Ne zamandır düşünüyorum da, hayatımızdaki her şey yapay zeka ile kişiselleşmeye başladı. Filmlerimiz, müziklerimiz,…
Şu an 2026’nın 7 Şubat’ı. Ofis koltuğumda oturmuş, elimde ılık bir çay, dışarıdaki yağmura bakıyorum. Havanın hafif gri olmasına rağmen, aklım sürekli hızlanan dijital dünyamızda… Bir yandan inanılmaz imkanlar sunuyor, diğer yandan yönetmesi giderek karmaşıklaşıyor, değil mi? Düşünsenize, şirketlerin ağları…
Bugün 4 Şubat 2026. Masamda oturmuş, elimde hafif ılık kahvemle etrafa bakınırken aklıma son zamanlarda sıkça karşılaştığım bir konu takıldı: Dijital insanlar. Hani şu, ekranlardan bize sanki yanı başımızdaymışız gibi bakan, konuşan, hatta bazen mimik yapan sanal karakterler… İlk gördüğümde…
Bugünün tarihi 31 Ocak 2026. Sanki daha dün gibi, yeni yıla girmiştik. Zaman gerçekten hızla akıp geçiyor, hele de teknoloji dünyasındaki bu baş döndürücü hızla birlikte… Bilmiyorum, siz de benim gibi hissediyor musunuz ama bazen sabah uyandığımda, “Acaba bu gece…
Şu an masamda oturmuş, elimde telefonum var ve az önce çektiğim berbat ışıklı fotoğrafı nasıl kurtarırım diye düşünüyordum. Aslında hepimizin derdi bu değil mi? Telefonumuzdaki o mükemmel gece çekimleri, portre modunda flu arka planlar… Bunlar sadece iyi lensler mi sanıyorduk?…
Şu an 2026’nın ocak ayının son günlerindeyiz. Masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle dışarıdaki hafif gri havaya bakarken, aklıma yine dönüp dolaşıp teknoloji ve hayatımızı nasıl şekillendirdiği geliyor. Özellikle de şu eğitim konusu… Çocukluğumuzdaki o tek tip, herkese aynı müfredatı dayatan…
Şu an 2026’nın Ocak ayındayız, takvimde 26’sını görüyorum. Masamda oturmuş, elimde sıcak kahvemle bu yazıyı yazarken düşünüyorum… Acaba bir gün kahvenin o eşsiz kokusunu ekrandan da alabilecek miyiz? Ya da sevdiğimiz bir yemeğin tadını, bir reklamı izlerken dilimizde hissedebilecek miyiz?…
Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, her geçen gün daha da “akıllanan” bir dünyada yaşıyoruz. Evdeki robot süpürgeden cebimizdeki telefona kadar her şey birbiriyle konuşuyor, veri üretiyor. Peki ya yaşadığımız şehirler? Hani şu altında binlerce kilometrelik boru hatları, kablolar, yollar, köprüler…
Bugün 24 Ocak 2026. Şöyle bir etrafıma bakıyorum da, veri, adeta oksijen gibi, her yerde. Hani nefes alıp veriyoruz ya, aynen öyle, her dijital hareketimiz bir veri izi bırakıyor. Telefonumuzdaki uygulamalardan, kullandığımız akıllı bilekliklere, online alışverişlerimizden izlediğimiz videolara kadar… Hepimiz…