Bugün 2026’nın 28 Mart’ı. Şöyle masamda, elimde demli bir çay, dışarıdaki bahar havası kapıdan usul usul içeri süzülürken, benim zihnim yine dijital dünyanın derinliklerinde dolaşıyor. Hani o her gün kullandığımız, ama varlığını bile pek düşünmediğimiz şeyler var ya… İşte onlardan…
Bugün 25 Şubat 2026. Şöyle masamın başına oturdum, dışarıda hava pek bir güzellik vaat etmiyor; hafiften gri, insanın içini biraz hüzünlendiren cinsten. Elimde dumanı tüten kahvemle (evet, klasik başlangıç ama ne yapayım, bu alışkanlıktan vazgeçemiyorum) camdan dışarı bakarken aklıma yine…
Şu koca kablo karmaşası yok mu… Masada, çekmecede, hatta banyo dolabında bile bir sürü şarj aleti. Sürekli “Acaba şarjım biter mi?” stresi… Yıl olmuş 2025’in sonu, teknoloji aldı başını gitti ama bu şarj derdi yakamızı bırakmıyor. Peki ya bir gün…